Oktober 2018. Compleet overdonderd stond ik met mijn pasgeboren zoontje in mijn armen. En ik voelde gelijk de druk om er een succes van te maken als vader én als ondernemer.
Hoewel mijn gezinnetje mijn alles was, schuurde het met mijn ambities. Als ondernemer in de financiële dienstverlening had ik inmiddels meer dan 400 klanten, een team van 3 mensen en de dagelijkse verantwoordelijkheid voor alle bedrijfsprocessen. Van adviesgesprekken tot schadeafhandeling, van sales tot boekhouding – het stopte nooit.
Er zaten al te weinig uren in de dag – en met een kind erbij werd het alleen maar erger.
Hierdoor zat ik continu in mijn kop met een bak onrust in mijn lijf. Altijd in beweging, maar ik kwam geen steek verder.
Zakelijk ging het best goed, maar ik had moeite om het werk los te laten en écht aanwezig te zijn bij mijn gezin.
Ik was niet de vader die ik wilde zijn.
Doordeweeks leefde ik gezond: early mornings, hard trainen, discipline. Maar in het weekend? Stoom afblazen om te ‘ontspannen’.
Ik had inmiddels elk time management boek gelezen en elke productiviteit-app geprobeerd, zonder écht blijvend resultaat. Als een hond die achter zijn eigen staart aanrent, jakkerde ik de dagen door.
Het bleek allemaal een vlucht van de constante onrust die ik voelde.
Maart 2020 – Nederland ging op slot. Na een weekend in de rats te hebben gezeten las ik op LinkedIn een post van een coach. Zijn boodschap:
‘Blijf je liggen of sta je op?’
Ik besloot op te staan, schakelde zijn hulp in en mijn leven veranderde voorgoed.
Het was geen magische transformatie.
Het was weer hard werken – maar nu met de juiste begeleiding en andere tools.
Vrijwel gelijk nam ik de grootste beslissing van mijn leven:
Ik stapte uit het familiebedrijf.
Na 16 jaar stopte ik met de financiële dienstverlening om mijn droom na te jagen – mensen helpen groeien.
Maar belangrijker nog:
Ik leerde uit mijn hoofd te komen en meer vanuit mijn gevoel te leven.
Oude patronen te herkennen en te doorbreken. En écht voor mezelf te zorgen in plaats van alleen maar rennen.
Het mooiste bewijs dat het werkte?
In 2021 kregen we ons tweede zoontje. In 2023 ons derde. Ik durfde het aan om nóg meer vader te zijn.
Ik leerde dat mijn kinderen mijn grootste leraren zijn. Leerde dat ik ok ben zoals ik ben.
En leerde dat onrust niet iets is om voor te vluchten: je moet erdoorheen.
Ook ontdekte ik dat geld en status niets betekenen als je er niet kunt zijn als vader.
Vandaag ben ik vader van 3 jongetjes onder de 7. En ja, ik schreeuw nog steeds wel eens. Ook check ik nog steeds te vaak mijn telefoon. Ik ben geen perfecte vader.
Maar ik ben wel de vader die ik wil zijn.
Iemand die zijn kinderen ziet als mensen. Die aanwezig kan zijn zonder constant in zijn hoofd te zitten.
En die zijn praktijk runt zonder zijn gezin te verwaarlozen.
Het mooiste: Ik help andere ondernemende vaders om dezelfde weg in te slaan.
Want deze jaren – waarin je kinderen nog klein zijn, nog naar je opkijken, nog willen dat papa meegaat – krijg je niet terug.